Jeśli interesuje Was reszta statystyk dotyczących wzorów, to zapraszam niżej. W tym wpisie chciałbym się skupić na innym temacie, mianowicie tegorocznych egzaminach gimnazjalnych, które pisałem.

Były one moim skromnym zdaniem stosunkowo łatwe. Przy zadaniu otwartym z fizyki wzory były podane “na tacy”. Matma też nie była trudna – zadanie można było w łatwy sposób sobie wyobrazić, nie wymagało one pokrętnego myślenia, po prostu trzeba było wykorzystać podstawową wiedzę zdobytą na lekcjach.

Human: podanie i rozprawka – nic skomplikowanego. O egzaminach językowych się nie wypowiadam, bo nie było na nich zadań otwartych – sami oceńcie, jak trudne mogłyby być te zadania.

Średnia krajowa dla poszczególnych egzaminów wyniosła^[2]:

• Część humanistyczna: 31,67 punktów
• Część matematyczno-przyrodnicza: 26,03 punktów
• Angielski/niemiecki: 30,63/33,03 punktów
• …a jeśli kogoś interesują bardziej szczegółowe wyniki, to niech sprawdzi w źródle.

A jak mi poszło? ;-) Chyba mogę być z siebie dumny.

• Humanistyczny: 46 punktów
• Matematyczno-przyrodniczy: 48 punktów
• Językowy (niemiecki): 46 punktów

Udało mi się i raczej dostanę się do tego upragnionego liceum. Oby.

Poza tym po ostatnim tygodniu czuję się całkiem nieźle, gotowy do pracy i nadrabiania sieciowych zaległości.

Trzymajcie się, wkrótce kilka recenzji softu od G DATA.

Wzory – statystyki

1. Ironia, ironia!
2. http://www.cke.edu.pl/images/stories/Wyniki_09/wstepne_wyniki_gimn_09.pdf

• II LO
• III LO
• Technikum Nr 1 w ZST

Technikum od razu wyeliminowałem z kilku powodów:

• Po rozmowie z Eyescreamem (absolwent polibudy we Wrocku) oraz z Phpinką doszedłem do wniosku, że na polibudzie (a tam chcę się wybrać po szkole średniej) będzie mi potrzebna głównie fizyka, a do tego lepiej przygotuje liceum.
• “PKP i PKS znajduje się około 1,5 km od budynku szkoły.” – robić codziennie trzy kilometry do szkoły? No wai! Już teraz robię dwa dziennie. Nie, żeby to było dużo, ale te 1,5 kilometra musiałbym zrobić w kilka minut, żeby nie spóźnić się na zajęcia lub autobus.

OK, technikum już nie biorę pod uwagę. Natomiast ponad miesiąc temu byłem na dniach otwartych III LO. Od razu po wejściu przywitały mnie dwie, całkiem urodziwe dziewczyny. Zapytały, czy jestem zainteresowany profilem technicznym, na co odpowiedziałem twierdząco. Opowiedziały pokrótce co i jak oraz wręczyły dwie ulotki – jedna z nich zawierała siatkę godzin i informacje o tym, co robiłbym na zajęciach, a to mnie najbardziej interesowało. Mamy więc:

• Dwie klasy: 1A i 1B. Klasa 1A to mat-fiz-inf, a 1B to mat-inf, więc oczywistą oczywistością jest wybór klasy 1A.
• Podstawy projektowania w systemie AUTOCAD. “Po liceum mielibyście możliwość zarabiania na tym”^[1] – taaaak…
• Podstawy ekonomii – to mogłoby się przydać, ale nie rozpaczałbym, gdyby nie przewidziano tego na zajęciach.
• Koło matematyczne, fizyczne, informatyczne, współtworzenie szkolnej strony internetowej – może być, aczkolwiek nie musi.
• W klasie trzeciej zajęcia z matematyki przy współpracy z Politechniką Poznańską, udział w otwartych wykładach w Instytucie Matematyki UW. “W klasie trzeciej przed maturą mielibyście jakieś dziewięć godzin matematyki w tygodniu, żebyście żyli tą matematyką”. Ciekawa perspektywa.
• Programowanie w C++ – nie powiem, byłem mile zaskoczony. Co prawda moja przygoda z C++ nie trwała długo, to jednak mógłbym nauczyć się kilku rzeczy, jeśli chodzi o samo programowanie.
• Darmowe Wi-Fi na terenie szkoły – to już absolutna rewelacja :D

Super. Naprawdę super. Świetna szkoła. Autobus, w przeciwieństwie do technikum, jest całkiem niedaleko. Wszystko było wspaniale, dopóki nie wybrałem się do dentystki…

Otóż do tego III LO chodziła córka dentystki, a teraz jej sąsiadka. Powiedziała mi, że jeśli chodzi o fizykę, matematykę czy chemię, to te przedmioty w tej szkole stoją na bardzo niskim poziomie, tzn. nauczyciele po prostu słabo je wykładają.

I tu bajka się skończyła. Pozostało mi II LO. Chodziły tam dwie moje kuzynki (bardzo zdolne uczennice) i nie narzekały, chodzi koleżanka (akurat na mat-fiz) i też nie narzeka. O ile w przypadku trzeciego liceum wybór klasy był dość prosty, to tutaj mam klasę Id (mat-fiz-inf) oraz klasę Ie (mat-fiz).

Nie mogę zdecydować się, którą z nich wybrać. Phpinka niby żałuje, że nie wybrała klasy z rozszerzoną fizyką, ale nie jestem do końca przekonany. Moglibyście pomóc mi zdecydować? Chodzi mi o Wasze spostrzeżenia lub argumenty przemawiające za daną klasą czy w ogóle dotyczące wyboru szkoły i klasy.

Wracając do II LO: zauważyłem, że w informatorze nie ma wprowadzonych tak dokładnych danych, jak w przypadku III LO. Nie byłem też na dniach otwartych tej szkoły^[2]. Nauczyciele są podobno bardzo dobrzy, a dojazd do szkoły prezentuje się wspaniale – kiedy będę wysiadał z autobusu, to będę miał do przebycia drogę mniejszą niż 100 metrów, a dojście na przystanek po lekcjach to kwestia ok. 50 metrów.

Podania można składać o dwóch dni, więc mam miesiąc czasu na wybranie priorytetu każdej klasy (składam podania elektronicznie, to komputer przydzieli mnie do klasy). Z góry dziękuję za wszystkie komentarze, które pomogą mi w wyborze.

1. Słowa wypowiedziane przez panią, która przedstawiała klasę. Zresztą kilka wersów niżej też będę ją cytował.
2. Swoją drogą, nie jest to konieczne – kuzynka nie była na żadnych dniach otwartych i doskonale sobie poradziła.

Kiedy ja do niego idę (a raczej do niej), to przy pierwszej wizycie ona znajduje pięć zepsutych zębów – borowanko czeka.

Przychodzę za tydzień. Wierci i wierci. Dziura okazuje się bardzo duża. Wkłada do niej jakieś lekarstwo^[2] i każe przyjść za dwa tygodnie.

Minęły dwa tygodnie. Czekam w przychodni. Po dwudziestu minutach siedzenia dowiaduję się, że pani dentystka jest u pani aptekarki na kawie. Idę więc tam i mówię jej, że już jestem. Och, co za szkoda! Właśnie skończyły się jej punkty i nie może mnie przyjąć! Ale nie muszę się przejmować – lekarstwo może jeszcze w tym zębie siedzieć.

Przychodzę za tydzień, usuwa lekarstwo, aplikuje mi plombę. Znów mam przyjść za tydzień i tutaj w zasadzie historia się powtarza – no, czasem udaje się jej załatwić jednego zęba podczas jednej wizyty. Zazwyczaj chodzę do niej co tydzień przez trzy miesiące.

W chwili, gdy piszę ten wpis, całkiem porządnie boli mnie ząb. Próchnica robi swoje. Poszedłbym do dentysty, ale nie uśmiecha mi się ponowne poświęcanie półtora godziny tygodniowo co piątek…

Że niby u prywatnego jest lepiej? Znajomi mówili, że niewiele. Może moja okolica jest dziwna, nie wiem.

I pomyśleć, że jeszcze 200 – 300 lat temu ludzie nie chorowali tak często na próchnicę, chociaż w chlebie były cząstki kamieni^[3]. Cóż, dostęp do słodyczy był wtedy znikomy.

Szkoda, że nasz organizm nie potrafi walczyć z tą chorobą. Na Wikipedii można przeczytać, że…

Podatność na próchnicę jest cechą osobniczą. Zapadalność na próchnicę jest różna u różnych osób. Wynika to zarówno z predyspozycji genetycznych jak i z warunków socjalnych, w których rozwijał się i przebywa człowiek. Dostarczanie wapnia i fluoru w okresie płodowym jak i w okresie wzrostu ma bardzo duży wpływ na podatność zębów na próchnicę.

Akurat tak się składa, że piłem bardzo dużo mleka i bardzo często, aż do siódmego roku życia. Teraz już nieco rzadziej, ale nadal dostarczam swojemu organizmowi dość dużo wapnia i fluoru.

Dziwne to nasze ciało.

PS Jeśli znajdę, to w ciągu najbliższych dni zaprezentuję Wam pewne ekskluzywne zdjęcie ;-)

Inspiracja: wpis Lanooz pt. “Poka zęby.”
Wisdom Teeth by tarale
Eat anything with false teeth by dogwelder

1. Nadzwyczaj często zdarzają się wyjątki
2. Chyba coś z cynkiem, ale nie jestem pewny
3. Zasługa żarna

Ogólny chillout. Do godziny 21: wtedy przypominam sobie o zadaniach z polskiego (Zróbcie zadania w ćwiczeniach, od strony 11 do 26) i kolejnej kartkówce z niemieckiego. Jak tylko napiję się herbaty, to zacznę je robić. O, dostałem nową wiadomość na n-k.

Dopiero 22? Dobra, sprawdzę jeszcze Google Readera. Nowy post Opiego jest świetny! Dodam go do udostępnionych, wrzucę jeszcze na soup.io.

Już 23? Trzeba się wziąć za te lekcje…

Ech, już po północy? Przeczytam raz tę kartkę ze słówkami z niemca i idę spać.

Wtorek

Piszę tę cholerną kartkówkę, ale nie zapamiętałem zbyt wielu słówek. Znowu wpadnie dwa albo trzy. Przynajmniej wyrobiłem się z zadaniami z polskiego.

15:35 – jestem już w domu. Wypadałoby przejść ten poziom w Far Cry i dobić następny level w Gothicu. No a potem trzeba odwiedzić czytnik RSS, wpaść na Orodlin i forum klanowe, powypowiadać się w kilku wątkach. Może by tak naskrobać nowy wpis? Lekcji za dużo nie ma (co tam ten referacik na geografię), więc mogę zacząć je odrabiać trochę później. Do północy powinienem się wyrobić.

Środa

Chce mi się spać. Lekcje skończyłem dość wcześnie. To może by tak w coś pograć? Bo zadań domowych w sumie dużo nie ma. No, tylko te z polskiego od strony 27 do 39, ale powinienem się z nimi szybko uwinąć. Z historii kartkówka, a z WoS-u będę pytany, jednak lubię te lekcje, więc nauczę się tego jutro w szkole.

Czwartek

Najchętniej położyłbym się do łóżka. Wracam do domu o wpół do czwartej, zmęczony po dwóch wuefach. O szóstej muszę podreptać jeszcze do kościoła w celu odbycia służby, więc kompletnie nie mam na nic czasu, czytaj: spokojnie mógłbym odrobić lekcje i mieć spokój, ale muszę sprawdzić pocztę, komunikator, blipową Sekretarkę, forum klanowe, Orodlin i wiele innych rzeczy, które codziennie sprawdzam. Trochę dużo tych lekcji, jak zacznę je robić o jedenastej, to o pierwszej pewnie skończę. Odpuszczę sobie lekcje z fizyki – pośpię trochę dłużej, a odrobię je najwyżej jutro na przerwie śniadaniowej.

Piątek

Prawie przysypiam na lekcjach. Ale to piątek! Tylko trzy lekcje! Czas nadrobić zaległości w czytniku – w ogóle czas nadrobić wszystkie zaległości. Jak mi błogo z myślą, że nie będę musiał dzisiaj robić lekcji…

Sobota

Nareszcie się wyspałem. Cały dzień wolny… Może by tak odrobić lekcje? Nie no, należy mi się odpoczynek po całym tygodniu ‘pracy’. Posiedzę sobie w necie, popiszę, pogram.

Już 22? Cóż, położę się do łóżka (z włączoną Operą Mini), może znajdę coś ciekawego w sieci. A nawet jeśli nie znajdę, to przecież mam Blipa.

Niedziela

Ku@#%, jak można zadawać tyle na weekend?! Wezmę się za te lekcje o piętnastej – w dwie godzinki powinienem się z nimi wyrobić. A komputera nie wyłączę, bo po co?

Godzina 21 – właśnie skończyłem robić lekcje. No i znowu nie obejrzałem CSI.

Poniedziałek

Ogólny chillout. Do godziny 21…

Podsumowanie

Wbrew pozorom, nie narzekam na ilość zadań domowych. Może czasami. Głównym moim problemem jest prokrastynacja. To głupio brzmi, ale naprawdę jest dla mnie problemem. Muszę z nią walczyć, bo skoro teraz przez zadania domowe zawalam kartkówki i inne szkolne rzeczy, to co będzie w liceum i na studiach?

Czasem zastanawiam się, czy gdyby nie iPlus, to czy pisałbym więcej na tym blogu. Dochodzę jednak do wniosku, że nie. To po prostu kolejna wymówka dla mojego lenistwa.

Kiedy nadszedł czas łamania opłatków, zacząłem krążyć wśród znajomych, składając każdemu tę samą wiązankę słów. Nie wysilałem się za bardzo, wiedziałem, że życzenia nie mają dla nich żadnej wartości.

W tłumie zauważyłem moją polonistkę. Podszedłem do niej wolnym krokiem z chęcią wysłuchania (tak, tak, wysłuchania) jej życzeń.

A były to najpiękniejsze życzenia, jakie kiedykolwiek otrzymałem. Polonistka powiedziała dokładnie to, co chciałem usłyszeć od drugiej osoby. Opisała mnie w sposób, w który do tej opisywałem siebie tylko ja sam.

Życzyła mi tego, nad czy mocno zastanawiałem się od kilku(nastu?) tygodni. Znalezienia znajomych, którzy będą potrafili dostrzec bogactwo mojej duszy, dostania się do upragnionych szkół, znalezienia prawdziwej miłości i nie tylko…

Wróciłem do klasy. Byłem zaskoczony. Skąd tak dobrze mnie znała? Nie rozmawialiśmy za wiele. Skąd wiedziała, czego w tej chwili pragnę?

Chyba nikomu nie uda się przebić tych życzeń. Będę je pamiętał przez całe życie. A teraz pragnę, żeby spełniły się w niedalekiej przyszłości.