@ Jagbyś:
Widzisz, Twój blog był wtedy jeszcze młody i tematyka jeszcze się kształtowała. Ostatecznie, nikt Ci tego nie broni, ważne tylko, żebyś tworząc nowego bloga nie stracił zapału i odłożył pisanie na starszym.

Przekazać kawałek samego siebie, jednak czasem mogło by być to wstydliwe, krępujące szczególnie jeśli chodzi o znajomych (ze szkoły, z podwórka), którzy też czasem tu i ówdzie zaglądają.

Fakt. Wokół mnie żyją ludzie, którzy po prostu pewnych kwestii nie rozumieją i wyśmialiby mnie… Gorzej, gdybym chciał na tym blogu jeszcze po nich pojechać, a wierz mi: kilka razy miałem na to ochotę.

@ dzg:
Edycja komentarzy jest możliwa dzięki wtyczce WP Ajax Edit Comments.

@ yac:

Cóż, nikt nic nie pisze/nie mówi o tych serwisach, jeśli byłoby w nich coś naprawdę fajnego i ja bym o tym wiedział, to przeniósłbym się tam. Ostatnio fajny pomysł wysunął Marcin, mnie też podobna myśl chodziła po głowie.

Bardzo lubię czytać takie szczere przemyślenia. Sam lubię pisać tak szczerze i pisać luźno o tym co w głowie siedzi. Kiedy tak się pisze, to czuć i wiem, kiedy ta szczerość się wprost wylewa. Czuć to też u innych na nie których wpisach. Czasem widać, że ktoś piszę aż nazbyt oficjalnie i sztucznie (to też widać, mnie też tak się zdarza pisać od niechcenia) . Tu po prostu pisałeś o własnych doświadczeniach i widać, że chciałeś się nimi podzielić.

Chęć stworzenia bloga w luźnej formie wzięła się właśnie stąd, że chciałem pisać naprawdę luźno, szczerze i o własnych doświadczeniach. Przekazać kawałek samego siebie, jednak czasem mogło by być to wstydliwe, krępujące szczególnie jeśli chodzi o znajomych (ze szkoły, z podwórka), którzy też czasem tu i ówdzie zaglądają. W tym wypadku doskonale sprawdziłby się jakiś tumblr, soup czy tublo. A wiesz, że ponownie chyba zacznę właśnie nad takim pisaniem myśle? Gdzie, kiedy wrócę ze szkoły po prostu siądę i będę pisał nawet jeśli nie będzie konkretnego tematu (bez przesady, bo mógłbym ostro zanudzać). Oczywiście nie było by tam też żadnych tekstów, gdzie pisałbym jak niektórzy “Wróciłem ze szkoły. Dziś naprawdę było super.” Nie opisywałbym nudnych wydarzeń, kogo w ogóle by to interesowało? Interesujące są przecież myśli, to co siedzi nam gdzieś na sercu, czy w głowie (wg. własnego uznania), choć czasem właśnie aż wstyd przyznać się do nich, szczególnie jeśli są to przemyślenia często nie zgodne z różnymi utartymi opiniami ludzi i nie zawsze chcielibyśmy się pod nimi podpisywać własnym nazwiskiem.

Wiesz co Rafał, zainspirowałeś mnie, aż napiszę także o tym u siebie być może już dzisiaj wieczorem ;)